เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 434
ถึงจะพูดหยอกล้อกัน แต่เรื่องที่ควรทำความเข้าใจให้ชัดเจนก็ยังต้องทำความเข้าใจให้ชัดเจนอยู่ดี
เซี่ยเหยียนขมวดคิ้วแน่น
"ทั้งสองคนเจอกันแค่ครั้งเดียวเท่านั้นเอง แถมเธอยังจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าก่อนหน้านี้ผมหน้าตาเป็นยังไง แล้วทำไมถึงเกิดความรู้สึกรุนแรงขนาดนั้นขึ้นมาได้ ถึงขั้นเอาไปเขียนลงในนิยายเลยหรือ"
คิดไปคิดมา เขาก็อดไม่ได้ที่จะเหลือบมองแฟนสาวอย่างระมัดระวัง
"ได้ยินว่านักเขียนชอบหยิบเรื่องราวจากชีวิตจริงมาเป็นวัตถุดิบในการเขียนนิยาย เธอ...คงไม่ได้เขียนตัวละครแบบนี้ขึ้นมาด้วยเหมือนกันหรอกนะ"
ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา เซี่ยเหยียนแทบไม่ได้อ่านนิยายเลย ทำให้เขารู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองเริ่มคาดเดาความคิดของแฟนสาวได้ไม่แม่นยำเหมือนเมื่อก่อนแล้ว
ถ้าเกิดเวยเวยไปเห็นผู้ชายหรือผู้หญิงหน้าตาดีตามข้างถนนขึ้นมาล่ะ...
ไม่สิ ต่อให้ไม่ต้องไปเห็นตามข้างถนนก็เถอะ
เขาตกอยู่ในห้วงความกังวลอย่างหนัก จนเกือบลืมไปว่าตอนนี้ไป๋ซานซานเปิดบริษัทบันเทิงอยู่แห่งหนึ่ง ภายในนั้นมีทั้งหนุ่มหล่อสาวสวยให้เลือกชมได้ตามใจชอบไม่ใช่หรือ