กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 429
สองหมื่นหยวน
ติงเวยดูเหมือนจะเข้าใจความกระอักกระอ่วนของโจวเสวี่ยเหมยได้
สำหรับนักศึกษาในตอนนี้ นี่ถือเป็นเงินก้อนโตไม่น้อยเลยทีเดียว
ต่อให้เป็นการช่วยเหลือค่าใช้จ่ายในชีวิตประจำวันตามปกติ หรือเพื่อนเจอเรื่องใหญ่เข้า เพื่อนนักศึกษาที่พอมีเงินเหลืออยู่บ้างจะหยิบยื่นให้ อย่างมากก็ไม่เกินห้าร้อยหรือหนึ่งพันหยวนเท่านั้น
แต่โจวเสวี่ยเหมยกลับเอ่ยปากขอยืมถึงสองหมื่นหยวน
ทว่าติงเวยกลับยิ้มบาง ๆ
"เลขบัญชีธนาคารของเธอคืออะไร? ส่งมาให้ฉันหน่อย ฉันโอนเงินให้เธอโดยตรงเลยดีไหม?"
"เอ๊ะ..."
เดิมทีโจวเสวี่ยเหมยก็แทบไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาอยู่แล้ว จู่ ๆ กลับชะงักค้างไป