เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 404
เดือนกันยายนในเมืองหลวง ท้องฟ้ายังคงร้อนระอุ
แสงแดดแผดเผาร้อนแรงเกินไป จนนักศึกษาใหม่ปีหนึ่งที่กำลังฝึกทหารต่างพากันทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส
แต่สำหรับรุ่นพี่ทั้งหลายแล้ว ทุกครั้งที่ถึงช่วงเวลานี้ของปี พอเห็นแสงแดดก็พากันอารมณ์ดีขึ้นมาทันที
อย่างไรเสีย ความทุกข์ที่ตัวเองเคยเผชิญมา รุ่นน้องก็ต้องได้ลิ้มลองบ้างถึงจะถูก!
สภาพจิตใจเช่นนี้ไม่ต่างอะไรกับสะใภ้ที่เคยถูกแม่สามีใจร้ายกลั่นแกล้งสารพัด วันหนึ่งพอได้ขึ้นมาเป็นใหญ่ในบ้านเสียเอง ก็เริ่มมีความคิดแบบแม่สามีใจร้ายไปด้วยเสียแล้ว
ยังดีที่นักศึกษาใหม่ปีหนึ่งของ ม.หมิงเจิ้ง ตามธรรมเนียมของมหาวิทยาลัย จะถูกส่งไปฝึกที่ฐานทหารทั้งหมด จึงไม่มีโอกาสได้รู้ถึงเจตนาร้ายของรุ่นพี่ทั้งหลาย
แต่โจวไห่เทานั้นต่างออกไป การฝึกทหารของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีจัดขึ้นภายในมหาวิทยาลัยเอง โดยเฉพาะตอนยืนตรงตามระเบียบแถว มักจะมีรุ่นพี่เดินผ่านไปมา พลางเลียไอศกรีมแท่งอย่างเอร็ดอร่อย บางคนถึงขั้นถือแตงโมผ่าครึ่งเดินผ่านไปด้วยซ้ำ...
สรุปแล้วช่างเป็นภาพที่น่าเวทนาเหลือเกิน
หลังจากอดทนมาได้กว่าครึ่งเดือน เมื่อเห็นว่าแสงสว่างปลายอุโมงค์อยู่ตรงหน้าแล้ว ในที่สุดเขาก็ยอมศิโรราบให้พี่สาว