กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 395
เมื่อต้องเผชิญกับคำถามของติงเวย เสิ่นเชี่ยนก็เงียบไป
"พูดไปพูดมา เธอก็ดูถูกฉันใช่ไหมล่ะ?"
แก้มของเธอแดงระเรื่อ เห็นได้ชัดว่าเป็นเพราะความโกรธ
แต่ติงเวยกลับพยักหน้าโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย
"ใช่สิ"
อีกฝ่ายถึงกับพูดไม่ออก เวลานี้ได้แต่มองเธอด้วยสีหน้าสับสนอย่างยิ่ง ราวกับไม่เข้าใจว่าเหตุใดจึงเป็นเช่นนี้ จนไม่รู้ว่าควรตอบกลับอย่างไร
ถึงอย่างไร หากพูดถึงฝีปาก ต่อให้เป็นเฉินซืออวี่ที่หยิ่งทะนง ยังเคยพ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ส่วนฝีมือของเสิ่นเชี่ยนระดับนี้ เรียกว่ายังห่างชั้นนัก
ติงเวยไม่ได้คิดจะตามใจเธอเสียหน่อย
ระหว่างทำงาน เธอเคยพบคนประหลาดมานับไม่ถ้วน มากกว่าที่เคยเจอสมัยมหาวิทยาลัยหลายเท่าตัว