เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 348
เจินจูเดินเข้าไปในร้านหนังสือซินหัวขนาดใหญ่โตและกว้างขวางอย่างเก้ ๆ กัง ๆ
พูดตามตรง ตั้งแต่เรียนจบมัธยมปลายแล้วไม่ได้เรียนต่อ เธอก็ไม่เคยก้าวเข้าไปในร้านหนังสืออีกเลย
ที่บ้านก็มีหนังสืออยู่สองสามเล่ม แต่พวกนั้นไม่ใช่หนังสือเถื่อนที่ซื้อมาส่ง ๆ จากแผงลอยหรอกหรือ?
อีกอย่าง จะหาเวลาว่างไปทำงานอดิเรกอะไรนักหนา งานในไร่นาที่บ้านไม่หนักหรืออย่างไร? ด้วยพ่อแม่แบบนั้น เธอต้องตื่นแต่เช้าเข้านอนดึก ทำงานแทบไม่หยุดทุกวัน เพียงเพื่อเก็บเงินให้ได้มากหน่อย จะได้มีสิทธิ์มีเสียงในบ้านบ้าง ไม่ต้องปล่อยให้พ่อแม่จับเธอแต่งงานออกไปเพียงเพราะเงินไม่กี่หยวน
เธออดทนอยู่ถึงสิบปี ในที่สุดก็ได้แต่งงานกับต้าเฉิง ความขมขื่นระหว่างทางนั้นพูดอย่างไรก็เล่าไม่หมด แต่คิดไม่ถึงว่าแม้แต่งเข้าไปแล้ว ชีวิตก็ยังเต็มไปด้วยแรงกดดัน น้องชายและน้องสาวต่างก็ยังเรียนหนังสือ ที่บ้านมีหนี้สินกองโต พ่อสามีก็สุขภาพไม่ดีอีก...
สรุปแล้ว ชีวิตของเธอราวกับอยู่ในโหมดความยากลำบากมาตลอด
ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ งานอดิเรกและการพักผ่อนจึงเป็นสิ่งฟุ่มเฟือยสำหรับเธอ
……
ทว่าในตอนนี้ เจินจูผู้เต็มไปด้วยพลังฮึกเหิมกลับลืมความเหน็ดเหนื่อยและความยากลำบากในอดีตไปหมดแล้ว เธอรู้สึกอยู่เสมอว่าชีวิตกำลังดีขึ้นทุกวัน และอนาคตก็เต็มไปด้วยความหวังมากขึ้นเรื่อย ๆ