กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 322
วันที่ 7 มิถุนายน
วันสอบเข้ามหาวิทยาลัย
เช้าวันนั้น ป้าใหญ่ตื่นขึ้นมาเห็นท้องฟ้ามืดครึ้ม ในใจก็รู้สึกพึงพอใจอยู่ไม่น้อย
"สวรรค์ช่างเป็นใจจริง ๆ!"
เธอเอ่ยชมหนึ่งประโยค ก่อนจะเอื้อมมือเปิดหน้าต่างตามสบาย
——เป็นใจบ้าบออะไรกัน!
ท้องฟ้าครึ้มก็จริง แต่อากาศกลับอบอ้าวและชื้นแฉะ ทำให้รู้สึกไม่สบายตัวเอาเสียเลย ยังสู้อากาศแห้งร้อนจากแดดเปรี้ยงเมื่อวานไม่ได้ด้วยซ้ำ
แต่สภาพอากาศในวันสอบเป็นสิ่งที่สวรรค์กำหนดมาแล้ว พวกเราจะบ่นก็ไม่ได้ จะเปลี่ยนแปลงก็ไม่ได้เหมือนกัน
ตอนนี้เธอจึงทำได้เพียงรีบเตรียมอาหารเช้า พร้อมกับคอยดูนาฬิกาแล้วปลุกลูกชายให้ลุกจากเตียง