เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 300
ความคิดของไป๋ซิ่วจวนและติงไห่หยางนั้น ติงเวยไม่รู้เรื่องรู้ราวด้วยเลยสักนิด
พูดตามตรง ต่อให้รู้ ตอนนี้เธอก็ไม่มีเวลาไปใส่ใจพวกเขาหรอก
เธอกำลังยุ่งหัวหมุนอยู่ที่มหาวิทยาลัยต่างหากล่ะ!
ต่อให้วันหยุดวันแรงงานเพิ่งจะผ่านพ้นไป คนที่อยากเที่ยวยังเที่ยวกันไม่หนำใจ แต่สำหรับเธอแล้ว วันหยุดวันแรงงานเป็นเพียงช่วงเวลาเจ็ดวันที่ได้นั่งปั่นต้นฉบับ จนในที่สุดก็เขียนเรื่อง 《สลับชีวิต》 จนจบอภิมหาฤกษ์เสียที
ทว่าพอเปิดเรียนมา นิยายเรื่องใหม่ยังไม่ทันได้คิด เจ้าเก่าอย่างเหล่าหวางก็ดันมาสะดุดตาเข้าเสียก่อน ทำเอาเธอรู้สึกราวกับว่าไหล่ทั้งสองข้างแบกรับภาระเอาไว้ไม่ไหว
ไม่ใช่แค่ไหล่ที่แบกรับไม่ไหวหรอก รู้สึกว่าชีวิตแทบจะรับไม่ไหวอยู่แล้วต่างหาก
ปีนี้เหล่าหวางเกิดมีไอเดียใหม่ขึ้นมา
เขาไม่ยอมให้เธอเขียนเรื่องหลี่ไป๋ ไป๋จวีอี้ หรือเถาหยวนหมิง ใครต่อใครพวกนั้นอีกแล้ว
แต่กลับให้เธอใช้วิธีแตกแขนงความคิด เขียนบรรยายจากฉากใดฉากหนึ่งที่ถูกกล่าวถึงในบทกวีโบราณ