เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 280
ติงเวยได้รับโทรศัพท์ในตอนที่เพิ่งเดินออกจากโรงอาหารพร้อมกับไป๋ซานซานและเฉินซืออวี่
อาหารเย็นวันนี้เป็นปีกไก่ตุ๋นซีอิ๊วสูตรพิเศษของหัวหน้าพ่อครัวโรงอาหาร ทุกคนต่างต้องฝ่าฟันคู่แข่งนับร้อยกว่าจะเบียดเสียดกันซื้อมาได้สำเร็จ รสชาติอร่อยเลิศทีเดียว
เพราะอย่างนี้ หลังจากไป๋ซานซานถูกสั่งให้กินได้เพียงชิ้นเดียว เธอก็เอาแต่ทุกข์ระทมจนหมดอารมณ์ไปตลอดมื้ออาหาร แม้แต่ตอนเดินอยู่บนถนนก็ยังรู้สึกห่อเหี่ยว ไม่มีเรี่ยวแรง
ทำให้ติงเวยกับเฉินซืออวี่ต้องผลัดกันปลอบใจเธอ ตัวอย่างเช่น "ดูผู้หญิงคนนั้นข้างหน้าสิ กระโปรงที่เธอใส่สวยมากเลยใช่ไหม! ถ้าเธอผอมลง ขาของเธอต้องยาวกว่าและเรียวสวยกว่าคนนั้นแน่นอน!"
ไม่ก็ "ดูเอวของผู้หญิงคนนั้นสิ เล็กจนน่าตกใจเลยนะ สวรรค์ เสื้อเอวลอยแบบนี้ถ้าใส่แล้วต้องสวยมากแน่ ๆ! ถ้าเธอผอมลง พี่สะใภ้ของเธอคงตัดเสื้อผ้าให้ใส่ทุกวันแน่ ถึงตอนนั้นเธอต้องสวยมากแน่ ๆ!"
"แล้วให้พี่เสี่ยวตู้ถ่ายรูปให้สักสองสามใบ หรือจะถ่ายให้เต็มอัลบั้มไปเลยก็ได้ นี่เป็นช่วงเวลาที่งดงามที่สุดในวัยสาวของเธอเชียวนะ!"
พล่ามไปเรื่อย...
...
ไป๋ซานซานมองทั้งสองคนที่ช่วยกันพูดคนละประโยค ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างเชื่องช้า