เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 271
ไม่ต้องพูดถึงว่ารสนิยมความงามแบบผู้ชายแท้ ๆ ของเซี่ยซิ่วเอ๋อร์เป็นอย่างไร (ความจริงก็แย่ถึงขั้นนั้นนั่นแหละ) เพียงดูจากผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นหลังจากเขาโพสต์รูปนั้นออกไป ก็เห็นได้ว่าอย่างน้อยเจ้าตัวก็ยังมีไหวพริบอยู่บ้าง
ยกตัวอย่างเช่น สาวงามอย่างเวยเวยที่ทนต่อความอัปยศอดสูไม่ไหว หลังเลิกเรียนในช่วงบ่ายวันนั้น เธอถึงกับไม่กินข้าวสักคำ ขับรถมินิแวนคันเล็กของตัวเองตรงไปยังนิคมเทคโนโลยีชั้นสูงทันที
เดิมทีเธอตั้งใจจะใช้สิทธิพิเศษของแฟนสาว วิพากษ์วิจารณ์แฟนหนุ่มอย่างหนักสักรอบ แต่ใครจะคิดว่าเมื่อไปถึงแล้วกลับพบว่าเซี่ยเหยียนดูซูบเซียวเสียยิ่งกว่าช่วงตรุษจีนเสียอีก!
ส่วนสูงตั้งร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตร ตอนนี้น้ำหนักคงเหลือไม่ถึงเจ็ดสิบกิโลกรัมแล้วกระมัง!
แก้มตอบจนเห็นคางแหลมชัดเจน สองข้างแก้มที่เคยมีเนื้อนุ่มนิ่มน่ารักก็หายไปหมดแล้ว
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงดวงตากลมโตคู่นั้นที่กำลังจ้องมองแฟนสาวเขม็ง ยิ่งทำให้เขาดูมีความสุขและไร้เดียงสาอย่างเห็นได้ชัด
ถ้าไม่ใช่เพราะเขายังหล่อเหลาขนาดนี้...
คำพูดที่เตรียมเอาไว้ทั้งหมดจึงติดอยู่ในลำคอ สุดท้ายติงเวยทำได้เพียงอึกอัก ก่อนจะล่าถอยไปอย่างหมดท่า
"ทำไมดูน่าสงสารขนาดนี้..."