เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 259
"ใช่สิ" ติงเวยกล่าวเยาะเย้ย "ก็แค่ประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงใบเดียวไม่ใช่หรือ จะวิเศษวิโสมาจากไหนกัน?"
เธอกวาดสายตามองไปรอบห้อง "เพื่อน ๆ ในห้อง ใครมีญาติที่เรียนจบวิทยาลัยอาชีวศึกษามาตั้งแต่สิบกว่าปีก่อนบ้าง ลองเล่าให้ฟังหน่อยว่าตอนนี้ประสบความสำเร็จแค่ไหนแล้ว"
ทันใดนั้นก็มีคนยกมือขึ้น "ฉัน ๆ อาเล็กของฉันตอนนี้ทำงานอยู่ที่เทศบาลเมือง"
"น้าชายของฉัน ตอนเรียนจบก็ได้รับการจัดสรรงานให้ไปทำงานที่ธนาคารโดยตรง ตอนนี้เป็นรองผู้จัดการธนาคารแล้ว"
"ฉันมีลูกพี่ลูกน้องห่าง ๆ คนหนึ่ง ตอนนี้ทำงานอยู่ที่สำนักงานสรรพากร"
"ฉันด้วย! อาของฉันไม่ได้ทำงานหน่วยงานรัฐบาลก็จริง แต่ตอนนั้นเขาได้รับการจัดสรรให้ไปทำงานที่โรงงานเครื่องจักรกลประจำมณฑลของเรา หลังจากบริษัทปรับโครงสร้าง ตอนนี้เขาก็ได้เป็นรองผู้จัดการใหญ่แล้ว..."
ใบหน้าของลวี่ลี่ซีดเผือด
……
แน่นอนว่าแต่ละคนย่อมมีเส้นทางชีวิตแตกต่างกัน ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีอนาคตสดใสไปเสียหมด