เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 226
คอมพิวเตอร์อยู่ในผ้าห่มจริง แต่ตอนนี้ติงเวยไม่มีเรี่ยวแรงจะเขียนอะไรอีกแล้ว เพียงแค่เปิดโน้ตบุ๊กอย่างลวกๆ แล้วเข้าสู่ระบบเพื่อดูว่ามีข้อความหรืออีเมลอะไรบ้างหรือไม่
รวมถึงโทรศัพท์มือถือที่ไม่ได้พกกลับบ้าน ก็เปิดเครื่องพร้อมกันไปด้วย
ทว่าคนที่สามารถติดต่อเธอได้ในช่วงวันหยุดนี้ คงหนีไม่พ้นเพื่อนร่วมห้องและบรรณาธิการของเธออย่างแน่นอน
เธอได้แจ้งเบอร์มือถือใหม่พร้อมทั้งอธิบายสถานการณ์คร่าวๆ ไปแล้ว ดังนั้นเวลานอกจากข้อความอวยพรปีใหม่แล้ว จึงไม่มีเรื่องด่วนอะไรเป็นพิเศษ
ติงเวยนอนราบลงบนเตียง
ภายในห้องเช่าหลังเล็กนี้ ขณะนี้มีความเงียบสงบปกคลุมไปทั่ว
สภาพแวดล้อมที่อบอุ่นด้วยเครื่องทำความร้อน รู้สึกสบายเสียยิ่งกว่าบ้านเกิดที่เจียงโจวเสียอีก
เธอวางใจลงได้ ในที่สุดก็เริ่มง่วงงุน และกำลังจะเคลิ้มหลับไปอย่างล้ำลึก
ก่อนนอนยังแอบคิดในใจว่า ถ้าหากมีน้องชายจริงๆ เกิดขึ้นมาตอนนี้ ย่อมดีกว่าเกิดในอีกสิบกว่าปีข้างหน้าอย่างแน่นอน...