เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 203
บ้านเก่าในชนบทดูทรุดโทรมมาก มีเพียงตัวบ้านหลักที่เป็นบ้านอิฐแดง ส่วนห้องครัวและห้องเก็บของเล็ก ๆ ข้าง ๆ ล้วนทำจากดินเหนียวอัดก้อน
ตอนนี้เข้าสู่ช่วงกลางฤดูหนาวแล้ว อากาศไม่ค่อยสู้ดีนัก ลวี่ลี่นั่งรถโดยสารเข้ามาในตัวเมืองเพียงลำพัง ก่อนจะต่อรถบัสไปยังตัวอำเภอ
สุดท้ายเธอก็เรียกแท็กซี่จากในอำเภอ โดยยอมจ่ายเงินเพิ่มเพื่อให้ไปส่งถึงบ้าน
พอลองนึกย้อนดูดี ๆ ทั้งที่เมื่อครึ่งปีก่อน ตอนเรียนอยู่ชั้น ม.6 เธอยังเดินไปโรงเรียนเองทุกครั้ง
แต่ตอนนี้ แค่ลากกระเป๋าเดินทางใบเดียว เธอก็รู้สึกว่าระยะทางนี้ช่างยาวไกลจนแทบไปไม่ถึงเสียแล้ว
บางที นี่คงเป็นความเปลี่ยนแปลงของตัวเธอเองหลังจากที่ได้ผ่านประสบการณ์ในเมืองใหญ่มาละมั้ง
ไม่ว่าอย่างไร เธอก็จะไม่ยอมให้ตัวเองต้องลำบากอีกต่อไปแล้ว
……
ลวี่ลี่นั่งอยู่บนม้านั่งในห้องโถง ใต้เท้ามีอ่างถ่านก่อไฟวางอยู่