เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202
เมื่อเผชิญกับการปฏิเสธของติงเวย จ้าวหยุนจิ้งก็ได้สติขึ้นมา
นั่งรถไฟความเร็วสูงกลับเจียงโจว คงต้องใช้เงินหลายร้อยหยวน การที่ครอบครัวของเวยเวยยอมให้ลูกสาวนั่งรถแบบนี้กลับไปได้ แสดงว่าพวกเขาก็เอาใจใส่เธอไม่น้อย
อย่างนี้ก็ดีแล้ว
แต่พอคิดอีกที เป็นไปได้หรือเปล่าว่าเงินมาจากลูกชายของเธอ!
ถึงอย่างนั้นก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร การเอาใจใส่แฟนสาวของตัวเองเป็นเรื่องที่สมควรอยู่แล้ว คงไม่ถึงขั้นต้องมานั่งคิดเล็กคิดน้อยกับค่าตั๋วรถไฟหรอก
แม้พวกเขาจะไม่ค่อยถนัดเข้าสังคม แต่หลักการพื้นฐานพวกนี้ก็ยังเข้าใจดี
คราวนี้พอคิดดูแล้ว ลูกชายพาแฟนสาวกลับบ้านมาอย่างจริงจังขนาดนี้ คงถือว่าตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ในฐานะแม่ เธอเองก็ต้องพยายามให้มากขึ้น จะได้ทำให้เวยเวยพูดถึงข้อดีของลูกชายให้มากหน่อยตอนกลับบ้านช่วงปีใหม่
แน่นอนว่าเธอก็ต้องยอมรับว่า คำพูดเหลวไหลต่าง ๆ ที่พี่หลี่พูดเมื่อเช้า ยังคงส่งผลต่อความคิดของเธออยู่บ้าง
ที่พูดเรื่องนี้ออกมาตอนนี้ ก็เพราะอยากฉวยโอกาสสังเกตความคิดของเด็กสาวด้วย