เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 153
พูดตามตรง เฉินซืออวี่เคยจินตนาการว่าลวี่ลี่อาจจะพลาดส่งงานไปเสียแล้ว แต่คาดไม่ถึงเลยว่ามนุษยสัมพันธ์และดวงชะตาของอีกฝ่ายจะย่ำแย่ถึงเพียงนี้ การบ้านที่ทั้งชั้นรู้กันทั่วแถมในกลุ่มแชตก็เริ่มคุยกันมาสองวันแล้ว เธอยังสามารถพลาดข่าวนี้ไปได้อีกรึนี่!
ต่อให้เธอรู้ล่วงหน้าแค่ไม่กี่ชั่วโมง หยิบโน่นผสมนี่ อย่างน้อยก็น่าจะปั่นส่งออกมาได้สักฉบับ
จะโทษก็ต้องโทษตารางชีวิตของอีกฝ่ายที่แน่นเอี๊ยดเสียจนกระทั่งเวลาฟังข่าวเรื่องการบ้านยังปลีกตัวออกมาไม่ได้
จะไปโทษใครได้ล่ะ?
ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เธอมีความสุขเสียจริง มีความสุขเหลือเกิน!
...
"เอาล่ะ"
ติงเวยเห็นว่าข้างกายลวี่ลี่ตัวสั่นเทาไปหมดแล้ว ด้วยความที่เคยผ่านข่าวใหญ่อัตราการระเบิดในยุคหลังมา เธอรู้ดีว่าคนเราเวลาโกรธจัดแล้วสามารถทำได้ทุกเรื่อง