เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 138
ลวี่ลี่รู้สึกว่าตัวเองกำลังตกเป็นเป้า
แต่เธอพูดออกมาไม่ได้
เธออยากพูดจริงๆ อยากบอกทุกคนดัง ๆ ว่า: ฉันเขียนไม่ได้แย่เสียหน่อย!
ทว่าเพื่อนร่วมห้องกลับไม่เห็นค่านิยายเรื่อง 《สาวน้อย》 นั้นเลยสักนิด แถมยังเอาแต่ปลอบใจเธอ บอกว่าการโดนปฏิเสธต้นฉบับเป็นเรื่องปกติ พวกเขาเคยส่งผลงานแล้วเป็นยังไงบ้าง... พลางอวยนิตยสาร 《วัยเยาว์》 ว่าสนุกมากแค่ไหนไปด้วย
สิ่งที่เรียกว่าการเหยียบย่ำแบบไร้ร่องรอย คือสิ่งที่เจ็บแสบที่สุด ติงเวยตอนนี้แทบจะหัวเราะจนสติหลุดแล้ว
อันที่จริง ในคณะภาษาจีน คนที่มีพรสวรรค์และสาวสวยหนุ่มหล่อมีมากที่สุด คนที่ส่งต้นฉบับย่อมมีไม่น้อยเช่นกัน แต่ว่าจุดเน้นของพวกเขาต่างกัน การส่งต้นฉบับผ่านแล้วยอดขายพุ่งกระฉูดก็มีไม่มากนัก นี่จึงทำให้ติงเวยดูโด่งดังขึ้นมาหน่อย