เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 111
เสียงของเด็กสาวทั้งสดใสและเปี่ยมสุข เต็มไปด้วยความโหยหาและความคาดหวังต่ออนาคต
ทว่าชุยอวี้กลับหัวเราะไม่ออก "เธอมีเงินอยู่แค่สองหมื่นกว่า กล้าคิดเรื่องบ้านแล้วแถมยังบอกว่าอย่างช้าคือปีหน้า... เธอวางแผนจะซื้อบ้านที่ไหนกัน? ทงเซี่ยนน่ะเหรอ?"
ทว่าซวงซวงไม่ได้คิดอะไรมากขนาดนั้น เธอยังเด็กและมีประสบการณ์น้อย อีกทั้งไม่ได้มีข้อกำหนดเจาะจงเรื่องบ้าน ไม่เหมือนชุยอวี้ที่ต้องคำนึงถึงห้องนอน คำนึงถึงลูก และยังต้องคำนึงถึงผู้สูงอายุ
เธอจำคำที่ติงเวยพูดได้ขึ้นใจ: ไม่สนหว่าบ้านจะอยู่ไหน ขอแค่ถูกกฎหมายและมีใบโฉนด ก็รีบจัดการซื้อไว้สักห้องเสีย
ดังนั้นจึงพูดด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม "ทงเซี่ยนก็ได้นะ พี่เวยเวยบอกว่า ตอนนี้ราคาบ้านวงแหวนรอบสี่สี่พันกว่า ปีหน้าอาจจะถึงห้าพันกว่า ฉันซื้อห้องเล็ก ๆ เตรียมเงินดาวน์สักแปดหมื่นก็พอแล้ว!"