กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 106
ติงเวยตื่นขึ้นมาในเวลาบ่ายสองโมงพอดิบพอดี
หลังอากาศเริ่มหนาว เธอมักจะงีบหลับตอนเที่ยงแค่สิบนาทีเท่านั้น ไม่อย่างนั้นถ้าเนอนานเกินไปจนติดความสบายจากผ้าห่ม จะลุกไม่ไหวเอา
แต่ต่อให้สะลืมสะลือแค่สิบนาที พลังงานที่ฟื้นคืนมาก็ยังคงเพียงพอที่จะช่วยประคับประคองให้เธอโต้รุ่งไปจนถึงเที่ยงคืนได้
ตอนนี้พอถูไถลุกขึ้นมาจากเตียง สายลมที่พัดหวีดหวิวอยู่ข้างนอกก็เริ่มคำรามแล้ว ขณะที่ระบบทำความร้อนจะเปิดก็โน่นเลย ช่วงกลางเดือน
น่าอนาถจริง
บ่ายสองโมงสิบนาที
ทางเดินด้านนอกเริ่มมีเสียงเซ็งแซ่ดังขึ้นเรื่อย ๆ ไม่นานก็มีนักเรียนหญิงมาเคาะประตู "เวยเวย ตื่นหรือยัง"