เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 39
"พุบ!"
"แคะๆๆ!"
โต๊ะที่อู๋เจียเหว่ยเพิ่งเช็ดจนสะอาดเอี่ยมกลับเลอะเทอะเละเทะขึ้นมาอีกครั้ง
เขาขมวดคิ้วมุ่น หยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดโต๊ะใหม่อย่างยากลำบาก พร้อมกับเอ่ยขึ้นมาด้วยความอดรนทนไม่ไหวว่า "พวกนายช่วยระวังกันหน่อยสิ!"
เซี่ยเหยียนนิ่งเงียบไม่เอ่ยปากพูดอะไร
เจิ้งหมิงเหอผู้ทำผมทรงสังกะสีสุดเกรียนที่เป็นผู้ชายเลวกำลังจ้องมองอู๋เจียเหว่ยที่ยังคงมุ่งมั่นเช็ดโต๊ะอยู่ไม่วางตา "ไม่ใช่ละ พี่เหว่ย นายไม่ได้ยินที่เธอพูดเมื่อกี้เลยเหรอไง" ทำไมยังเอาแต่สนใจเช็ดโต๊ะอยู่อีก
อู๋เจียเหว่ยเปลี่ยนกระดาษทิชชูแผ่นใหม่อย่างหัวเสีย "อย่ามาเรียกฉันว่าพี่เหว่ยนะ!"
ส่วนเจี่ยงอีฟานตั้งสติกลับคืนมาได้แล้ว ตอนนี้เขากำลังมองติงเวยด้วยสายตาที่ค่อยๆ แปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ "รุ่นน้อง เป็นผู้หญิงแท้ๆ มาพูดจาแบบนี้มันจะไม่ค่อยดีหรือเปล่า?"