เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 13
ติงเวยค้นพบว่า เมื่อย้อนเวลากลับมา ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเปลี่ยนแปลงไป ยกเว้นความยากจนของตัวเองที่ยังคงเหมือนเดิม
ในตอนที่หนังสือ《ตำนานเทพมาร》ฉบับละเมิดลิขสิทธิ์เล่มนั้นยื่นส่งมา เธอก็พลันนึกขึ้นได้ว่า ในชาติที่แล้วเธอก็เคยยืมหนังสือเล่มนี้มาอ่านเช่นกัน นั่นคือการสัมผัสกับนิยายออนไลน์แนวนี้เป็นครั้งแรก
ทว่า...
เธอกลับมองไปยังไป๋ซานซานที่กำลังจัดระเบียบกองนิตยสารข้างหมอนอยู่ข้างกาย บนข้อมือของอีกฝ่ายสวมนาฬิกาประดับเพชรหรูหราเรือนหนึ่ง บนหน้าปัดมีตัวอักษรภาษาอังกฤษว่าบูลการี ในปี 2005 รูปทรงแบบนี้ไม่ได้มีความถ่อมตัวเอาเสียเลยจริง ๆ
แม้ว่าตอนที่เธอเรียนมหาวิทยาลัยจะตระเวนทำงานพิเศษรับจ้างอยู่ทุกที่ แต่ติงเวยมั่นใจว่า ในหอพักของเธอไม่มีเพื่อนร่วมชั้นที่พกเครื่องประดับแบรนด์ดังติดตัวตลอดเวลาอย่างแน่นอน
รวมถึงลวี่ลี่คนที่ให้เธอยืมหนังสือ ก็ไม่ใช่คนจากหอพักของเธออย่างแน่นอนเช่นกัน...