กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 1
"ปัง" เสียงหนึ่งดังขึ้น
มองดูประตูนิรภัยสีแดงเข้มที่ถูกปิดกระแทกอย่างแรง ขอบตาของติงเวยก็แดงก่ำขึ้นอีกครั้ง
เธออดกลั้นอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ไม่อยากหลั่งน้ำตาออกมาอีก แต่ความรู้สึกที่พรั่งพรูขึ้นมาในใจพร้อมกันนั้น คือความเคว้งคว้างและเจ็บปวดอย่างลึกซึ้ง
...
นี่เป็นครั้งที่สองในปีนี้ที่เธอสะบัดหน้าหนีออกจากบ้าน
ครั้งแรกยังเป็นช่วงวันที่ห้าของปีใหม่ แม่ของเธอไป๋ซิ่วจวนคะยั้นคะยอให้เธอไปดูตัว ในคำพูดเต็มไปด้วยการรับประกันและการยืนยัน บอกว่านี่เป็นผู้ชายที่ดีจริงๆ เธอเห็นมากับตาตัวเอง และอื่น ๆ อีกสารพัด...