กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 375: ซิ่นหยาง มณฑลหูเป่ย์
หลังจากวิเคราะห์ดูแล้ว ลวี่เจ๋อก็พบว่า...
ผู้ชมกลุ่มนี้ส่วนใหญ่ถูกความมั่งคั่งมหาศาลที่นักเดินทางแสดงให้เห็นระหว่างทาง กับบรรยากาศลึกลับชวนค้นหา ทำให้มึนเมาจนแทบขาดสติ
สิ่งที่พวกเขาสนใจไม่ใช่ทิวทัศน์ ไม่ใช่วัฒนธรรม
แต่เป็นรถบ้านราคาหลายสิบล้านคันนั้น และภาพลักษณ์ที่สื่อเป็นนัยว่าเจ้าของไม่เคยขาดเงิน
คนเหล่านี้ส่งรูปและข้อความใจกล้าผ่านข้อความส่วนตัว ฝากความปรารถนาทางวัตถุอันฟุ้งเฟ้อไว้กับภาพสะท้อนเสมือนจริงที่อยู่ไกลเกินเอื้อม เพียงฝ่ายเดียวอย่างคลุ้มคลั่ง...
...
“สรรพชีวิต...นี่สินะสรรพชีวิต...”
ลวี่เจ๋อมองแถบแสงมหึมาที่สว่างสลับมืดตรงหน้า แล้วทอดถอนใจอย่างมากมาย
บางทีนี่อาจเป็นภาพสะท้อนความหลากหลายของมนุษย์ที่แท้จริง เป็นระบบนิเวศอินเทอร์เน็ตที่สมบูรณ์ก็ได้?