บทที่ 358: เซียนหุ้นตัวจริงไม่ศึกษากราฟแท่งเทียน แต่ลงมือวาดกราฟขึ้นมาเอง

บทที่ 358: เซียนหุ้นตัวจริงไม่ศึกษากราฟแท่งเทียน แต่ลงมือวาดกราฟขึ้นมาเอง

เสียงชายหนุ่มที่เจือความรำคาญและดูแคลนทำลายความเงียบอึมครึมในลานบ้าน

ลวี่เจ๋อยกถ้วยชาขึ้นจิบ ก่อนหันไปมองตามเสียง

ชายหนุ่มคนหนึ่งก้าวฉับ ๆ เข้ามาในลานบ้าน เขาดูมีอายุราวยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปดปี ผมเสยไปด้านหลังเรียบกริบ สวมสูทสั่งตัดสไตล์อิตาลีที่พอดีตัวคล่องแคล่ว ทับด้วยเสื้อโค้ตแคชเมียร์เนื้อดี

เขาก้มมองรองเท้าหนังรุ่นลิมิเต็ดที่สวมอยู่ รองเท้าราคาแพงเปื้อนโคลนจากตรอกอยู่หลายจุด ทำให้ใบหน้าที่ดูแลรักษาอย่างดีของเขาเต็มไปด้วยความหงุดหงิด

ด้านหลังชายหนุ่มมีคนอีกสี่คนเดินตามมา ทั้งหมดดูไม่เข้ากับบรรยากาศเอาเสียเลย

สามชายหนึ่งหญิง ล้วนแต่งตัวเหมือนชนชั้นนำในแวดวงการเงิน

ผู้ชายสวมสูทผูกเนกไทวินด์เซอร์ มือหิ้วกระเป๋าเอกสารแอร์เมสใบหนัก ส่วนผู้หญิงแต่งหน้าอย่างประณีตแบบสาวทำงาน สวมรองเท้าส้นสูงเรียวแหลม หนีบแฟ้มเอกสารหนาเตอะไว้ใต้แขน

ทั้งสี่เดินเข้ามาในลานบ้านชาวนาที่อบอวลไปด้วยกลิ่นควันจากการทำอาหารและกลิ่นยาสูบ แม้จะพยายามปกปิดแววตา แต่ก็ยังเผยความรู้สึกเหนือกว่าและอึดอัดออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้

“ไอ้เด็กเวร! จะโหวกเหวกโวยวายอะไรนักหนา?” เถ้าแก่จ้าวที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะประธานขมวดคิ้วเมื่อเห็นคนมา