กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 349: คนบ้านนอกหน้าใหม่
ผู้หญิงที่เรียกตัวเองว่า ‘วี’ คนนี้ปากแข็งเอาเรื่อง แถมดูเหมือนจะหัวดื้อไม่น้อย
ความทรงจำเก่า ๆ ที่ผุดขึ้นมาราวกับฉากย้อนอดีต ถูกเธอปัดทิ้งตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่ม
เธอตบโต๊ะดังปัง ก่อนตะคอกว่า
“เมื่อกี้ฉันพูดอะไรผิดหรือไง ที่นี่มันบ้านนอก มันโลว์! คนอย่างนายไม่มีวันเข้าใจหรอกว่าอะไรเรียกว่ามีระดับ! กาแฟที่แพงที่สุดที่นายเคยดื่มในชีวิตก็คงเป็นสตาร์บัคส์แก้วละสามสิบหยวนสินะ?
“จะบอกให้นะ คนในแวดวงของเราหาเงินกันคนละระดับกับพวกนาย! เงินเซี่ยงไฮ้ต่างหาก! เรากินโอมากาเสะกันในร้านอาหารหรูที่เดอะบันด์ มื้อหนึ่งก็เท่ากับค่าครองชีพของนายทั้งปีแล้ว!
“ใต้ต้นอู๋ถงบนถนนเหิงซาน พวกเราคุยกันเรื่องเศรษฐกิจมหภาคกับตลาดแนสแด็ก เรื่องที่บ้านนอกอย่างนายไม่เคยแม้แต่จะได้ยิน!
“ฉันแค่บ่นว่าที่นี่เหมือนชนบท แล้วมันผิดตรงไหน?
“อย่ามาใช้ศีลธรรมกดดันฉันนะ! คนอย่างพวกนายก็มีสิทธิ์ได้แหงนหน้ามองชีวิตพวกเราอยู่ในบ่อโคลนเท่านั้นแหละ!”
คำพูดโอหังอย่างที่สุดทำให้บรรยากาศทั่วทั้งร้านกาแฟเย็นเยียบลงในพริบตา