เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 335: ยินดีกับนายท่านด้วยที่ได้เป็นจักรพรรดิแล้ว
ลวี่เจ๋อเห็นดังนั้นก็เข้าใจได้ทันที
ต่อให้ได้เปรียบจากภูมิประเทศ แต่ด้วยระดับพลังในตอนนี้ การอัญเชิญตัวตนระดับนี้ก็ยังเป็นเรื่องที่ต้องออกแรงไม่น้อย
เมื่อเงาของจวนซวี่สลายไป ซูจิ่วเอ๋อร์ที่ซุกอยู่ในคอเสื้อของลวี่เจ๋อก็ถอนหายใจโล่งอกเสียที
มันค่อย ๆ โผล่หัวออกมาครึ่งหนึ่ง เลียอุ้งเท้าแล้วส่งเสียงผ่านกระแสจิต “ขะ...ข้าตกใจแทบตาย! จักรพรรดิมนุษย์ยุคบรรพกาลผู้นี้น่ากลัวถึงเพียงนี้จริง ๆ! นายท่านเก่งกาจเกินไปแล้ว! เผชิญหน้ากับตัวตนระดับนี้ยังทำใจให้สงบนิ่งได้อีก!”
“งั้นเดี๋ยวข้าอัญเชิญคนที่น่ากลัวน้อยกว่านี้มาให้เจ้าสักคนก็แล้วกัน” ลวี่เจ๋อหยอกมันในใจ
การอัญเชิญเมื่อครู่ยังไม่จุใจ ลวี่เจ๋อคิดว่าน่าจะเพิ่มระดับความเข้มข้นได้อีกหน่อย
เขาขยับความคิด แล้วตวัดพู่กันวาดเส้นขึ้นมาอีกครั้ง
ในเมื่อกำลังพูดถึงอำนาจเทพกับชะตาฟ้า จะขาดผู้ยิ่งใหญ่ท่านนั้นไปได้อย่างไร?
ลวี่เจ๋อสงบจิตใจ ปล่อยความคิดย้อนกลับไปเมื่อหลายเดือนก่อน