กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 332: พิชิตภารกิจปักกิ่ง–เทียนจิน–เหอเป่ย์ รางวัลก้อนโตปรากฏแล้ว!
ซูจิ่วเอ๋อร์เดินเท้าเปล่า เขย่งปลายเท้าอย่างแผ่วเบา
ฝ่าเท้าขาวนวลเนียนนุ่มของนางแตะลงบนพรมสะอาดนุ่มฟู
ย่างก้าวแสนเย้ายวน...
ถอดแบบท่วงท่าจากเรื่อง ‘เรียนเดินตามชาวหานตาน’ ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ทุกย่างก้าวล้วนเหยียบย่างลงกลางใจคน!
เอวคอดบิดพลิ้วอย่างอ่อนช้อยดุจงูน้ำ สะโพกที่ส่ายไปมาตลอดย่างก้าวชวนให้คนใจเต้นอย่างยิ่ง
ทุกครั้งที่นางก้าวเดิน ชายกระโปรงบางเบาก็พลิ้วไหว เผยให้เห็นส่วนโค้งงามของน่องขาว
ยิ่งประกอบกับหางจิ้งจอกทั้งเก้าที่พลิ้วไหวอยู่เบื้องหลัง ราวกับนกยูงรำแพน
ทั่วทั้งร่างแผ่เสน่ห์เย้ายวนชนิดที่ทำให้ผู้คนตะลึงงัน
ซูจิ่วเอ๋อร์เดินมาหาลวี่เจ๋อ