กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 326: @หวังซีจือ นักบุญแห่งพู่กันปรากฏกาย
ลวี่เจ๋อถูกมุก “ไก่เธอนี่มันอร่อยจังเลย” ที่ซูจิ่วเอ๋อร์ถ่ายทอดมาจากจิ้งจอกแท้ ๆ ทำเอาหัวเราะออกมา
“งั้นลองอธิบายมาสิว่าไก่นี่มันดีวิเศษตรงไหน?”
“นายท่านลองคิดดูนะเจ้าคะ” ซูจิ่วเอ๋อร์กลืนเนื้อคำโตลงไป มือเล็ก ๆ มันเยิ้มโบกไปมา พลางอธิบายอย่างจริงจัง “เนื้อหมูมันเลี่ยน กินมากก็อ้วน แถมมีกลิ่นสาบ ต้องใช้เครื่องเทศเยอะ ๆ กลบกลิ่น
“เนื้อวัวเหนียวติดฟัน ถ้าทำไม่ดีจะแห้งเหนียว เคี้ยวแล้วเหมือนกำลังเคี้ยวพื้นรองเท้า
“เนื้อปลาก็มีก้าง กินแล้วยุ่งยาก
“เนื้อแกะถึงจะหอม แต่กลิ่นสาบของมันก็ใช่ว่าทุกคนจะรับได้”
นางชี้ไปยังซากไก่ย่างตรงหน้าที่เหลือเพียงโครงกระดูก
“แต่ไก่น่ะไม่เหมือนกัน!
“มีทั้งส่วนมันและส่วนเนื้อในสัดส่วนพอดี เนื้อสัมผัสก็นุ่มฉ่ำ