บทที่ 270: ถามร้านหรูสักร้านว่าจะรีดกำไรออกมาได้แค่ไหน

บทที่ 270: ถามร้านหรูสักร้านว่าจะรีดกำไรออกมาได้แค่ไหน

ภายในร้านมีเครื่องทำความร้อนให้ความอบอุ่นจนตัดขาดจากความหนาวเย็นและเสียงอึกทึกด้านนอกอย่างสิ้นเชิง

ใต้ฝ่าเท้าเป็นพรมขนแกะนุ่มฟู เหนือศีรษะคือโคมระย้าคริสตัลระยิบระยับ

แสงไฟทุกดวงผ่านการปรับแต่งมาอย่างพิถีพิถัน เพียงเพื่อให้กระเป๋าและเสื้อผ้าสำเร็จรูปในตู้จัดแสดงเปล่งประกายเย้ายวนที่สุด

ที่นี่คือวิหารซึ่งสร้างขึ้นจากเงินตรา แม้แต่อากาศก็ยังอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของคำว่า “ไม่มีเงินก็อย่ามารบกวน”

พนักงานขายสาวหลายคนแต่งหน้าอย่างประณีต สวมเครื่องแบบสีดำ ยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์

เมื่อเห็นเจ๊จินที่ทั้งเนื้อทั้งตัวประดับประดาด้วยเครื่องประดับหรูหราเดินเข้ามา แววตาของพวกเธอก็สว่างวาบขึ้นทันที

เป็นสายตาของนายพรานยามพบเหยื่ออ้วนพี

“สวัสดีค่ะคุณผู้หญิง ยินดีต้อนรับค่ะ มีอะไรให้ช่วยไหมคะ”

พนักงานขายอาวุโสคนหนึ่งรีบเดินเข้าไปต้อนรับ รอยยิ้มบนใบหน้าสมบูรณ์แบบจนหาที่ติไม่ได้