บทที่ 269: ความเอาแต่ใจเล็ก ๆ ของเงินทอง

บทที่ 269: ความเอาแต่ใจเล็ก ๆ ของเงินทอง

ผู้จัดการหลี่ไม่แม้แต่จะเหลือบมองนาง เขาเดินผ่านจางจินอวี๋ไปราวกับลมพัด

มือของจางจินอวี๋ค้างอยู่กลางอากาศ รอยยิ้มแข็งทื่อบนใบหน้า

แล้วนางก็ได้เห็นฉากที่ต่อให้ตายไปก็ไม่มีวันลืม—

ผู้จัดการหลี่ผู้สง่างามน่าเกรงขาม วิ่งเหยาะ ๆ ตรงมาหาลวี่เจ๋อ

ระหว่างวิ่ง เขายื่นมือทั้งสองข้างออกไป จับมือลวี่เจ๋อไว้แน่น

โน้มตัวต่ำยิ่งกว่าตอนที่จางจินอวี๋ก้มให้เสียอีก

บนใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มจริงใจจนเกือบประจบประแจง แถมยังเจือแววเอาอกเอาใจอยู่เล็กน้อย

“คุณลวี่! ยินดีต้อนรับครับ ยินดีต้อนรับ!”

“ผมเป็นผู้จัดการสาขาที่นี่ แซ่หลี่ ต้องขออภัยจริง ๆ ที่ปล่อยให้คุณรอนาน!”