กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 172: บทนี้มีเนื้อหาให้ข้อคิดและฉากขับรถ
“สัจพจน์ข้อสาม—
“ทรัพยากรหลักของแพลตฟอร์ม อย่างพื้นที่แนะนำ ระดับสัญญา และกรรมสิทธิ์ในลิขสิทธิ์ ล้วนอยู่ในอำนาจการจัดสรรของแพลตฟอร์มทั้งหมด
“การสร้างผลงานด้วยใจรักโดยไม่หวังผลตอบแทน และรายได้ที่ไม่แน่นอน คือสภาพปกติของนักเขียนระดับล่างส่วนใหญ่”
หลังพูดถึงสัจพจน์ทั้งสามข้อจบ เว่ยเวยก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ
“ดังนั้น ประเด็นสำคัญจึงอยู่ตรงนี้” น้ำเสียงของเว่ยเวยจริงจังขึ้น “ถ้าแพลตฟอร์มที่เผยแพร่ผลงานของคุณมีผลประโยชน์พื้นฐานไม่สอดคล้องกับผลประโยชน์ของคุณอย่างสมบูรณ์ แล้วคุณจะทำอย่างไรให้เรื่องนี้ดำเนินไปตามเจตจำนงของคุณ? พูดง่าย ๆ ก็คือ นักเขียนธรรมดาจะเพิ่มแต้มต่อในการต่อรองของตัวเองได้อย่างไร?”
ลวี่เจ๋อนั่งฟังเงียบ ๆ