บทที่ 171: โต่วอิน ฉัน*แก*!

บทที่ 171: โต่วอิน ฉัน*แก*!

เมื่อเดินทางมาถึงจือปั๋ว ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลงแล้ว แสงไฟยามค่ำคืนค่อย ๆ สว่างไสวขึ้นทั่วเมือง

ความประทับใจแรกที่เมืองแห่งนี้มอบให้ลวี่เจ๋อ คือความรู้สึกขัดแย้งและแปลกแยกอย่างบอกไม่ถูก

ด้านหนึ่งเต็มไปด้วยร้านปิ้งย่างที่คึกคักราวกับไฟลุกโชน

กลิ่นยี่หร่าและถ่านไม้ลอยอบอวลอยู่ในอากาศ เต็มไปด้วยบรรยากาศชีวิตชาวบ้านอันเข้มข้น

แต่อีกด้านหนึ่งกลับเป็นถนนที่ค่อนข้างเงียบเหงา กับอาคารบ้านเรือนเก่า ๆ ของเมือง

ราวกับเมืองแห่งนี้ยังไม่ตื่นขึ้นจากอดีตที่เคยเป็นฐานอุตสาหกรรมเก่าอย่างสมบูรณ์

“น่าสนใจดีแฮะ”

ลวี่เจ๋อขี่จักรยานตระเวนไปตามตรอกซอกซอยอย่างสบายใจ พลางสำรวจเมืองแห่งนี้ด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เขาหาร้านปิ้งย่างแห่งหนึ่งที่ดูเหมือนจะได้รับความนิยมไม่น้อย