บทที่ 154: กายนี้เกิดมาเพื่อการศึก

บทที่ 154: กายนี้เกิดมาเพื่อการศึก

ทั้งสองคนกินไปคุยไปเช่นนั้น

หลังจากเหล้าข้าวรสหวานใสเย็นฉ่ำไหลลงท้องไปหลายถ้วย แอลกอฮอล์ก็เปิดประตูคำพูดออกมาอย่างเต็มที่

สองแก้มของหลินเยว่แต้มด้วยริ้วแดงอันน่ามอง

ดวงตาสุกใสคู่นั้นก็ฉ่ำวาวขึ้น ปกคลุมด้วยหมอกบาง ๆ ที่ทำให้ผู้มองรู้สึกเคลิบเคลิ้ม

“พูดจริง ๆ นะ ลวี่เจ๋อ” เธอเท้าคางพลางพึมพำ

เมื่อมองชายหนุ่มตรงหน้าซึ่งนับวันยิ่งอ่านใจได้ยากขึ้นเรื่อย ๆ เธอก็เอ่ยเสียงเบา

“ฉันอิจฉานายจริง ๆ …ใช้ชีวิตได้เป็นอิสระขนาดนี้ ทิ้งงานแล้วอยากไปไหนก็ไป”

“เธอเองก็ทำได้นี่” ลวี่เจ๋อยิ้ม “ด้วยความสามารถของเธอ จะไปอยู่ที่ไหนก็หาเลี้ยงตัวเองได้ทั้งนั้นไม่ใช่หรือ?”

“มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก”