บทที่ 152: ผู้หญิงคนนี้ดูดวงแม่นจริง ๆ

บทที่ 152: ผู้หญิงคนนี้ดูดวงแม่นจริง ๆ

หญิงสาวผู้นั้นมีใบหน้างดงามอย่างยิ่ง

เป็นความงามอันเย็นเยียบราวกับไม่เคยแปดเปื้อนกลิ่นอายโลกีย์

งดงามเสียจนหญิงสาวทุกคนที่ลวี่เจ๋อเคยพบก่อนหน้านี้ ล้วนหม่นหมองลงเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ

ผิวพรรณขาวราวหิมะ คิ้วตาประหนึ่งภาพวาด

ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้น ราวกับบ่อน้ำโบราณสองบ่อที่ลึกจนมองไม่เห็นก้น

แม้แววตาจะดูเกียจคร้าน ทว่ากลับอ่านอารมณ์ใด ๆ ไม่ออกเลย

บรรยากาศรอบตัวเธอช่างไม่เข้ากับเมืองสมัยใหม่ที่อยู่ไม่ไกลแม้แต่น้อย

ราวกับนางเซียนผู้หลุดออกมาจากภาพวาดหมึกจีนโบราณ

เมื่อผสานเข้ากับทิวทัศน์ของสถานที่แห่งนี้ และมองนางเซียนผู้เปี่ยมด้วยกลิ่นอายลึกลับตรงหน้า...