บทที่ 150: ของที่ระลึกชิ้นที่หก

บทที่ 150: ของที่ระลึกชิ้นที่หก

เมื่อได้ยินคำถามนี้ มือที่กำลังคนซุปของหลินเยว่ก็ชะงักไปเล็กน้อย

เธอเงยหน้าขึ้นมองลวี่เจ๋อ แววตาฉายความรู้สึกซับซ้อนวูบหนึ่ง

แต่ไม่นานก็กลับมาเป็นท่าทีร่าเริงเหมือนเดิม

“อยากฟังเรื่องของฉันกับพี่จิ้งเหรอ?” เธอยิ้ม “ได้สิ เดี๋ยวเล่าให้ฟัง”

เธอวางช้อนลง ก่อนเริ่มเล่าอย่างช้า ๆ ว่า “จริง ๆ แล้วฉันกับพี่จิ้งก็ถือว่าเป็นญาติกัน แม่ของฉันกับแม่ของเธอเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน…”

“ไม่คิดเลยว่าจะมีความสัมพันธ์แบบนี้ด้วย?”

ลวี่เจ๋อนึกขึ้นได้ว่า ก่อนหน้านี้เฉินจิ้งเคยพูดถึงบ้านเกิดของแม่เธอว่าอยู่ซานตงจริง ๆ

“ใช่ แต่ที่พวกเราสนิทกันจริง ๆ ก็เพราะเรื่องงานนี่แหละ” หลินเยว่เล่าต่อ