กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 137: เครื่องบดเนื้อหลังเจาะลึกถ้ำลับ
ทั้งสองเดินฝ่าป่าสนหนาทึบ เสียงนกร้องขับขานดังแว่วมาจากระหว่างพงไพร
เห็นได้ชัดว่าเอลลี่เพลิดเพลินกับการใกล้ชิดธรรมชาติในลักษณะนี้ไม่น้อย เธอแปลงร่างเป็นเด็กน้อยช่างสงสัย คอยชี้ไปยังพืชพรรณแปลกตาที่ไม่รู้จักเป็นระยะ แล้วเอ่ยถามลวี่เจ๋อ
แม้ด้วยเนตรย้อนรอยต้นกำเนิด เขาจะสามารถให้คำตอบที่ถูกต้องแก่เธอได้
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับมิตรต่างชาติผู้หลงใหลเรื่องราวเทพปกรณัมของจีนคนนี้ ลวี่เจ๋อก็อดไม่ได้ที่จะอยาก “หลอกต้ม” เธอสักตั้ง…
“นี่คือฟืนที่ไท่ซ่างเหล่าจวินใช้ตอนหลอมโอสถ” ลวี่เจ๋อชี้ไปยังต้นสนธรรมดาต้นหนึ่งพลางกล่าว
“โอ้โห~” เอลลี่พยักหน้าอย่างจริงจัง