บทที่ 136: หลังดื่มสุรา

บทที่ 136: หลังดื่มสุรา

ทะเลสีครามกว้างไกลสุดลูกหูลูกตาปรากฏขึ้นตรงปลายสายตา

อาคารหลังคากระเบื้องสีแดงเรียงรายสลับซับซ้อน แทรกตัวอยู่ท่ามกลางภูเขาเขียวขจีและแมกไม้เขียวชอุ่ม เต็มไปด้วยกลิ่นอายของต่างแดนอันเข้มข้น

“ถึงแล้วครับ”

คนขับรถเอ่ยเตือน

ลวี่เจ๋อเปิดประตูรถแล้วก้าวลงมา

สายลมทะเลสดชื่นปะทะใบหน้า ปะปนด้วยกลิ่นเค็มชื้นจาง ๆ ทำให้เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

ไม่รู้ทำไม พอมาถึงชิงเต่า เขากลับรู้สึกราวกับได้ออกจากมณฑลซานตงมาแล้ว

บรรยากาศของที่นี่แตกต่างจากสถานที่ที่เขาเคยแวะเที่ยวตอนเริ่มต้นเดินทางในซานตงอย่างสิ้นเชิง

เขาหยิบโทรศัพท์ออกมา ส่งข้อความหเอลลี่