บทที่ 131: ภาษาดอกไม้ของความมั่งคั่งคือฝอยขัดหม้อ

บทที่ 131: ภาษาดอกไม้ของความมั่งคั่งคือฝอยขัดหม้อ

ลวี่เจ๋อไม่ได้พูดอะไรต่อ เพียงใช้กล้องบันทึกช่วงเวลานี้ไว้อย่างเงียบ ๆ

บางทีสำหรับผู้สร้างสรรค์ผลงานตัวจริงแล้ว ความวุ่นวายจากภายนอกและการเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยี ล้วนเป็นเพียงสิ่งที่ผ่านเข้ามาแล้วผ่านไป

สิ่งเดียวที่สำคัญจริง ๆ คือความรักที่ออกมาจากหัวใจใช่ไหม?

……

ดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า แสงสีทองยามอัสดงสาดลงบนผืนทะเล

เกลียวคลื่นสะท้อนแสงระยิบระยับ งดงามจนแทบละสายตาไม่ได้

ทั้งสามคนนั่งอยู่บนชายหาดเช่นนั้น เฝ้าชื่นชมพระอาทิตย์ตกอันยิ่งใหญ่เงียบ ๆ

“ถ้าเวลาหยุดอยู่ตรงนี้ได้ตลอดไปก็คงดีนะคะ” หลี่อีถิงพิงไหล่ของสวีหย่า พลางทอดถอนใจเบา ๆ