กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 128: คำอธิษฐานวันเกิดของน้องสาวลูกพี่ลูกน้อง
ลวี่เจ๋อหันกลับไปอย่างพึงพอใจ แล้วโบกมือให้รถตู้ธุรกิจ
เมื่อเขากลับขึ้นไปนั่งในรถ สิ่งที่รอต้อนรับเขาอยู่คือสายตาแฝงแววหยอกล้อของหลี่อีถิง และรอยยิ้มอ่อนโยนดุจสายน้ำของสวีหย่า
“ปรมาจารย์แห่งพิธีการ ขอถามหน่อยค่ะว่า ‘เชื่อมโยง’ กับผืนดินแห่งนี้เป็นอย่างไรบ้างแล้วคะ?” หลี่อีถิงเอ่ยแซว
“เชื่อมโยงได้ดีมาก” ลวี่เจ๋อตอบด้วยสีหน้าจริงจัง “ผมรู้สึกว่าตัวเองหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับผืนดินแห่งรื่อเจ้าไปแล้ว”
บรรยากาศครื้นเครงกลับมาอบอวลทั่วห้องโดยสารอีกครั้ง
……
เมื่อเดินทางมาถึงเขตเมืองรื่อเจ้า ก็เป็นเวลาหลังบ่ายสี่โมงไปแล้ว