กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 127: ★สถานีที่สิบแปด รื่อเจ้า★
ความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบายกำลังแผ่ซ่านอยู่ในใจของสวีหย่า
เธอมองลวี่เจ๋อด้วยสายตาเปี่ยมความรู้สึก ก่อนจะก้มหน้าลงอย่างเขินอายอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นท่าทางเขินอายแสนน่ารักของเธอ ลวี่เจ๋อก็พลันคอแห้งผาก ไอร้อนสายหนึ่งพุ่งขึ้นสู่กระหม่อม
เขาขยับไปนั่งลงข้างเธอ
จากนั้นยื่นมือออกไปเชยคางของเธอขึ้นเบา ๆ
สายตาของทั้งสองประสานกัน ราวกับมีประกายไฟแลบแปลบปลาบอยู่ในอากาศ...
ปลายนิ้วสัมผัสผิวบริเวณกรามของสวีหย่า ซึ่งเรียบเนียนและละเอียดนุ่ม
สัมผัสอุ่นละมุนเช่นนี้ทำให้หัวใจของคนเราสั่นไหว
สายตาของเขาเผลอเลื่อนไปยังดวงตาที่อยู่หลังเลนส์แว่น