กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 121: ขูดรีดหวังซีจือจนเกลี้ยง
“ว้าว ที่หลินอี๋ใหญ่ขนาดนี้เชียวเหรอ!”
“พี่ครับ ค่าเช่ารถเท่าไร เดี๋ยวผมโอนให้…”
“ลูกพี่ลูกน้อง เราจะกินอะไรตอนเที่ยงกันดีคะ? หนูอยากกินไก่ผัดหลินอี๋!”
“เสี่ยวเถียน ทำไมไม่พูดไม่จาเลยล่ะ? เมารถหรือเปล่า?”
“อย่าไปสนใจเธอเลย นิสัยก็เป็นแบบนี้แหละ อยู่หอพักก็เป็นแบบนี้ วันหนึ่งพูดไม่ถึงสามประโยคด้วยซ้ำ”
เสียงเจี๊ยวจ๊าวที่ดังอยู่ข้างหูทำให้ลวี่เจ๋อรู้สึกปวดหัวจนแทบระเบิด
จู่ ๆ เขาก็เริ่มเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้วว่า เหตุใดบนอินเทอร์เน็ตจึงมีคนมากมายพร่ำบ่นว่า…
อย่าได้เดินทางท่องเที่ยวกับผู้หญิงเด็ดขาด!
นี่พวกเธอยังไม่ได้เริ่มเที่ยวกันอย่างจริงจังเลยด้วยซ้ำ