บทที่ 87: สุขสำราญกับหญิงงามสองนาง

บทที่ 87: สุขสำราญกับหญิงงามสองนาง

ลวี่เจ๋อ: “?”

ลวี่เจ๋อแทบพ่นเบียร์ที่เพิ่งดื่มเข้าไปออกมา

ส่วนเฉินจิ้งชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะคิกคัก

เธอปรายตามองเว่ยเวยอย่างมีจริตจะก้าน “ยัยหนู เธอเมาแล้วจริง ๆ สินะ ถึงได้ไม่แคร์อะไรเลยแบบนี้?”

เฉินจิ้งหยิบองุ่นเขียวเม็ดใสแจ๋วจากจานผลไม้ขึ้นมาอย่างสบาย ๆ ทว่าไม่ได้ยื่นให้ลวี่เจ๋อโดยตรง

แต่กลับ…

อมมันไว้ระหว่างริมฝีปากแดงสดของตนเอง เผยให้เห็นเพียงครึ่งเม็ด

จากนั้นก็ประคองแก้มของลวี่เจ๋อ แล้วค่อย ๆ โน้มตัวเข้าใกล้

ดวงตาพร่าเลือน แฝงรอยยิ้มท้าทายอยู่จาง ๆ