กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kintaroz เกาเทียนฉี
บทที่ 44: ที่ใดใจสงบ ที่นั่นคือบ้านของข้า
“พี่ลูกพี่ลูกน้อง มาช่วยฉันเลือกหน่อยสิว่าชุดนี้ควรเอาไปไหม?”
“กระโปรงตัวนี้ดูเด็กเกินไปหรือเปล่า?”
ภายในห้องของเด็กสาว เสื้อผ้าและข้าวของจิปาถะกองสุมเต็มเตียง
หลี่อีถิงราวกับผึ้งน้อยแสนขยัน บินวุ่นไปมาระหว่างตู้เสื้อผ้ากับกระเป๋าเดินทาง ปากก็เอาแต่ถามสารพัดเรื่องเกี่ยวกับชีวิตในมหาวิทยาลัยไม่หยุด
ลวี่เจ๋อนั่งอยู่ข้าง ๆ คอยช่วยออกความเห็นและตอบข้อสงสัยต่าง ๆ ของเธออย่างใจเย็น ทั้งยังเล่าเรื่องสนุก ๆ กับประสบการณ์สมัยเรียนมหาวิทยาลัยของตัวเองให้ฟัง
“อย่าไปเชื่อพวกที่มาขายซิมโทรศัพท์กับเอกสารการเรียนถึงหอพักตั้งแต่วันเปิดเทอมล่ะ เก้าในสิบมีแต่หลุมพรางทั้งนั้น”
“ห้องสมุด สนามกีฬา แล้วก็สนามของมหาวิทยาลัย ล้วนเป็นทรัพยากรชั้นดีทั้งนั้น ถึงเวลาต้องใช้ก็ใช้ให้คุ้ม”
“แล้วก็ระวังไฟ ระวังขโมย ระวัง…”