กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 115: เจียงชิงเยว่ฟื้นแล้ว
ไม่อยากคิดให้มากความ
เฉินโม่ปลดปล่อยพลังวิญญาณออกมา ทำให้น้ำบนตัวเจียงชิงเยว่ระเหยแห้ง ก่อนเก็บเธอเข้าไปในแหวนเก็บของ
จากนั้นเขาก็มองสระ “น้ำศักดิ์สิทธิ์วิญญาณสวรรค์” ที่เต็มจนแทบล้นด้วยแววตาเป็นประกาย
มือทั้งสองขยับร่ายมุทราอาคมอย่างรวดเร็ว
แล้ววางค่ายกลสังหารอันอันตรายเอาไว้รอบสระหยกขาวโดยตรง!
เมื่อมีค่ายกลสังหารนี้ ต่อให้เป็นพวกมดปลวกบนโลก
แม้แต่บรรพจารย์ขั้นวิญญาณก่อกำเนิดลงมา
หากกล้าฝืนบุกเข้าค่ายกล ก็ต้องเสียหายยับเยิน!
แล้วทำไมเฉินโม่ถึงไม่เอาสายน้ำศักดิ์สิทธิ์ไปทั้งหมดล่ะ?