บทที่ 107: เขาต้องตายอย่างทรมานถึงจะถูก!

บทที่ 107: เขาต้องตายอย่างทรมานถึงจะถูก!

ตูม!

ทันทีที่เสียงนี้ดังขึ้น ทุกคนในที่นั้นก็นิ่งอึ้งไปหมด

จากนั้น

ทุกคน

รวมถึงเย่ฉู่เหยียน เจียงชิงเยว่กับอาจารย์ของเธอ ตลอดจนเหล่าผู้ฝึกยุทธที่มีหงไป่เหนียนเป็นผู้นำ

ต่างก็เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าราวกับถูกไฟฟ้าช็อต

จ้าวอู๋จี๋หยุดมือเช่นกัน ก่อนจะยืนนิ่งมองท้องฟ้าอยู่กับมู่หรงฟู่

แต่สองคนนี้แตกต่างจากคนอื่น

บนใบหน้าของพวกเขาไม่ได้มีแค่ความงุนงง แต่ยังมีแววหวาดกลัวปะปนอยู่ด้วย