กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 15: ตระกูลเจียง
“หา?”
หลี่ฉินเจินขาอ่อนแรง เธอดึงมือเฉินโม่ไว้ “เสี่ยวโม่ แย่แล้ว มีคนตาย ครอบครัวเราต้องเจอเรื่องใหญ่แน่ๆ”
เฉินโม่กุมมือแม่กลับ แววตาอ่อนโยนลง “แม่ ไม่ต้องกลัว พวกนั้นเป็นคนเลวที่ก่อกรรมไว้มากมายอยู่แล้ว มือเปื้อนเลือด สมควรตายแล้ว”
“ฉันพูดเหมือนเดิม ใครกล้ารังแกพวกคุณ คนนั้นก็ต้องตาย!”
เฉินโม่เย็นชาราวน้ำแข็งกับคนนอก แต่สำหรับพ่อแม่ เขายังคงเก็บความอบอุ่นส่วนลึกที่สุดในใจเอาไว้
เมื่อเห็นดวงตาสงบนิ่งแต่เปี่ยมพลังของลูกชาย เฉินจ้านกั๋วก็สะเทือนใจอย่างแรง
เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ฝืนกดความลนลานในใจลง แล้วปลอบภรรยา “ฉินเจิน ไม่ต้องร้องไห้แล้ว!”