บทที่ 9: เจียงอี๋นั่ว

บทที่ 9: เจียงอี๋นั่ว

หลังจากความเงียบงันชั่วครู่ ในโรงอาหารก็มีคนได้สติกลับมาในที่สุด

นักศึกษาหลายคนพากันเข้าไปมุงดู

นักศึกษาหญิงสองสามคนช่วยพยุงหลินหว่านเอ๋อร์ขึ้นมา

“เพื่อน เธอไม่เป็นไรใช่ไหม?”

“ฮือๆๆ…”

หลินหว่านเอ๋อร์ร้องไห้สะอื้นเบาๆ

ทันทีที่ถูกนักศึกษาหญิงช่วยพยุงขึ้นมา เธอมองผ่านดวงตาที่พร่ามัวด้วยน้ำตาไปยังเฉินโม่ ซึ่งนั่งอยู่อีกฝั่งและกำลังกินข้าวอย่างตั้งอกตั้งใจ

หมอนี่ไม่เป็นอะไรเลยงั้นเหรอ?

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?