ตอนที่ 161 ชางเจิ้นถิงโทรมา

ตอนที่ 161 ชางเจิ้นถิงโทรมา

“คงเป็นเพราะฉันหลับไม่รู้สึกตัวไปเจ็ดวัน สติเลยสับสนจนเกิดภาพหลอนไปเอง อยู่ดี ๆ ถึงได้จำนามปากกานิยายเน็ตสลับเป็นชื่อผู้เชี่ยวชาญที่เคยเห็น”

ซีหว่านถอนหายใจเบา ๆ วางโทรศัพท์มือถือไว้ข้างหมอน แล้วลุกขึ้นเดินไปที่ริมหน้าต่าง ผลักบานหน้าต่างเปิดออกครึ่งหนึ่ง สายลมเย็นยามค่ำคืนพัดกรูเข้ามาในห้อง ช่วยพัดพาความอัดอั้นตันใจที่หนักอึ้งในส่วนลึกให้คลายลงไปบ้าง

นอกหน้าต่าง เสาไฟถนนในหมู่บ้านจัดสรรตั้งตระหง่านอย่างเงียบสงบ ตึกสูงของเมืองในระยะไกลมีแสงไฟสว่างประปราย เป็นทัศนียภาพยามราตรีของโลกมนุษย์ที่สงบสุขและราบรื่น

เธอยกมือขึ้นแตะที่อกเบา ๆ เพียงแค่นึกถึงฉากในหนังสือที่ชางซวี่ไป๋ทุ่มเทสุดกำลังเพื่อปกป้องซีหว่าน ความรู้สึกเคว้งคว้างและเจ็บแปลบในใจก็ยากจะสลัดทิ้ง ราวกับมีความทรงจำช่วงหนึ่งที่ถูกปิดผนึกและลบเลือนไปจนสิ้น แอบซ่อนอยู่ในส่วนลึกของดวงจิตวิญญาณ แล้วอาศัยนิยายที่ไม่รู้ที่มาเล่มนี้ ค่อย ๆ ซึมผ่านออกมาทีละนิด