เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 160 ผู้เขียนคือโวไลเค
ในห้องวีไอพีหลายคนถกเถียงเรื่องตอนพิเศษของนิยายอยู่ครู่ใหญ่ กับข้าวบนโต๊ะค่อย ๆ คลายความร้อนลง
ท้องฟ้านอกหน้าต่างมืดสนิทลงอย่างสมบูรณ์ แสงเสาไฟถนนริมทางทอดยาวเป็นเส้นสีเหลืองอบอุ่น แสงจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือสะท้อนลงบนใบหน้าอ่อนเยาว์ทั้งสี่ บรรยายไม่ถูกว่าเป็นความแปลกใหม่หรือความรู้สึกขนลุกที่ยากจะอธิบายกันแน่
ปลายนิ้วของจางหรูอวี้เลื่อนหน้าจอไปมา ตัวอักษรของตอนพิเศษผ่านสายตาไปทีละบรรทัด คิ้วขมวดมุ่นเบา ๆ “ตอนฉันตามอ่านตอนลงรายตอน จำได้ชัดเจนว่าเส้นเรื่องหลักในต้นฉบับซีหว่านถูกบีบจนจนตรอกแล้วกระโดดตึกตาย ในหนังสือชางซวี่ไป๋ถึงค่อยลงมือหลังเธอตายไม่ใช่เหรอ ทำไมตอนนี้ตอนพิเศษถึงคว่ำเรื่องเดิมหมด เปลี่ยนเป็นแกล้งตายโดยตรง แถมยังเขียนเรื่องราวในอดีตที่ทั้งสองคนแอบเข้าใจและรักกันอีกล่ะ?”
เฉินเจียเจียเท้าคางเอียงคอครุ่นคิด ปลายนิ้วเคาะตรงแถบชื่อผู้แต่งด้านบนหน้าจอ “คนแต่งชื่อโวไลเค ชื่อนี้ฟังดูไม่เหมือนคนเขียนนิยายรักหวานแหววของผู้หญิงเลยสักนิด เหมือนชื่อชาวต่างชาติที่ทำงานวิจัยวิทยาศาสตร์หรือวิจัยทางการแพทย์มากกว่า จะเป็นนามปากกาที่ตั้งขึ้นมาส่ง ๆ หรือเปล่านะ?”