กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 145 ทำอย่างไรดี?
สายลมในสวนอู๋ถง พลันเย็นยะเยือกจับขั้วหัวใจในบ่ายคล้อยของฤดูร้อนอันอบอ้าว
ทั้งที่เป็นช่วงเวลาแดดแผดเผากลางฟ้า จักจั่นกรีดเสียงระงม ทว่าทั่วทั้งลานเรือนกลับราวกับถูกสูบเอาอุณหภูมิทั้งหมด ไออุ่นชีวิตทั้งหมด และกลิ่นอายอันมีชีวิตชีวาทั้งหมดออกไปในชั่วพริบตา
ภายในห้องนอนที่ว่างเปล่า ผ้าห่มยังคงรอยยับย่นจากการหลับใหลเมื่อครู่ บนหมอนยังเหลือรอยกดทับตื้น ๆ ที่หญิงสาวเคยหนุน ปลายจมูกคล้ายยังคงอบอวลด้วยกลิ่นหอมอ่อนจางจากเรือนผมของเธอ อ่อนโยน สะอาดบริสุทธิ์ และเจือด้วยกลิ่นอายของม้วนหนังสือที่ยังไม่จางหาย
แต่คน กลับหายไปแล้ว
แม้แต่ภาพติดตาเพียงเศษเสี้ยว กลิ่นอายเพียงนิด หรือคลื่นจิตสำนึกที่หลงเหลือเพียงเบาบาง ก็มลายหายไปจนหมดสิ้น