กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 143 ผลตรวจปกติ
“ได้ ได้ค่ะ! ฉันจะรีบโทรเดี๋ยวนี้! ฉันจะไม่แตะตัวลูกค่ะ! จะไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว!”
เจิงซู่ฉินถูกน้ำเสียงสุขุมของสามีดึงสติกลับมาได้เล็กน้อย มือของเธอสั่นเทาจนแทบกำโทรศัพท์มือถือไม่อยู่ น้ำตาเอ่อล้นบดบังการมองเห็น เธอรีบพยักหน้ารับคำด้วยความลนลาน วางสายโทรศัพท์ทั้งที่มือยังสั่นระริก ปลายนิ้วเปิดหน้าจอกดเบอร์โทรออกด้วยความตื่นตระหนก แล้วกดหมายเลขสามตัว 120 ลงไป
เสียงสัญญาณรอสายดังตู๊ด ๆ แต่ละวินาทีช่างยาวนานและทรมานใจ
ภายในห้องยังคงเงียบสงัดจนน่ากลัว
ซีหว่านที่นอนอยู่บนเตียงสงบนิ่งจนเกินไป ขนตายาวทาบทับอยู่บนเปลือกตา ผิวหน้าขาวผ่องแลดูสงบ สีริมฝีปากเนียนนุ่ม ลมหายใจสม่ำเสมอยาวนาน มองดูแล้วคล้ายกับคนทั่วไปที่ปลดเปลื้องภาระหนักอึ้งนับพันชั่งลงได้แล้วนอนหลับใหลอย่างมีความสุข
ทว่ากลับไม่ยอมตื่น
ตัดขาดจากการเพรียกหา การเขย่าตัว และเสียงรอบข้างจากโลกภายนอกโดยสิ้นเชิง ไม่ตอบสนองใด ๆ ทั้งสิ้น