กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกตะวัน
ตอนที่ 109 กฎหมายคุ้มครองปวงชนคนธรรมดา
สิ้นเสียงของชางซวี่ไป๋ สีหน้าคาดหวังของเด็กหนุ่มก็แข็งค้างไปในชั่วพริบตา
ในแววตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ ความผิดหวัง และยังมีความกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง
เขาบีบกระดาษโน้ตในมือแน่น อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม “ศาสตราจารย์ชาง ทำไมล่ะครับ? ผมไม่ได้มีเจตนาอื่นจริง ๆ แค่อยากได้ลายเซ็นของท่านไว้เป็นที่ระลึก เอากลับไปกระตุ้นตัวเองให้ตั้งใจเรียน ผมจะไม่เอาไปใช้ซี้ซั้วเด็ดขาด ท่านเชื่อผมนะครับ”
ลูกค้าคนอื่น ๆ โดยรอบต่างก็พากันเผยสีหน้าสงสัย ในสายตาของคนส่วนใหญ่ การเซ็นชื่อสำหรับชางซวี่ไป๋แล้วเป็นเพียงเรื่องง่ายดายราวพลิกฝ่ามือ เขาไม่มีความจำเป็นต้องปฏิเสธนักศึกษาที่เปี่ยมไปด้วยความจริงใจคนหนึ่งเลย
ชั่วขณะนั้น ทุกคนต่างมองชางซวี่ไป๋ด้วยความอยากรู้อยากเห็น อยากรู้สาเหตุที่เขาปฏิเสธ